Richtlijn (EU) 2024/825: wat er op 27 september 2026 verandert voor relatiegeschenken
Vanaf 27 september 2026 worden de Europese regels over milieuclaims strenger, zonder overgangsperiode voor bestaande voorraad. Wat de richtlijn verbiedt, of ze een B2B-aankoop raakt, en wat een inkoper vóór die datum zinvol kan doen.
Dit artikel presenteert Richtlijn (EU) 2024/825 ter informatie. Het vormt geen juridisch advies.
Op 27 september 2026 wordt richtlijn (EU) 2024/825 van toepassing in de hele Europese Unie. Ze verandert wat bedrijven mogen zeggen over de milieukwaliteiten van wat ze verkopen, en ze doet dat zonder overgangsperiode voor bestaande voorraad.
Als uw bedrijf bedrukte relatiegeschenken bestelt, is de richtlijn geen regel over die aankoop. Het is een regel over wat u vervolgens op het product drukt, wat u erover publiceert en wat u zet op de verpakking die uw eigen klanten zien. In dat onderscheid zit het grootste deel van de praktische gevolgen.
Wat de richtlijn precies is
Richtlijn (EU) 2024/825 werd aangenomen op 28 februari 2024 en wijzigt twee bestaande teksten van het Europese consumentenrecht: de richtlijn oneerlijke handelspraktijken en de richtlijn consumentenrechten. Ze wordt gewoonlijk de Empowering Consumers for the Green Transition Directive genoemd, afgekort tot EmpCo of ECGT. De volledige tekst staat op EUR-Lex (nieuw tabblad).
De lidstaten moesten ze uiterlijk op 27 maart 2026 in nationaal recht omzetten; de regels gelden vanaf 27 september 2026.
Omdat het om een richtlijn gaat en niet om een verordening, verschilt de toepassing in detail per lidstaat. De nationale omzetting kan in sommige landen verder gaan dan het minimum. Dat is het nakijken waard voor elke markt waarin u communiceert.
Wat ze verbiedt
De samenvatting van het EU Retail Platform (nieuw tabblad) zet de kern uiteen. Vier verbodsbepalingen wegen het zwaarst voor relatiegeschenken.
Algemene milieuclaims zonder onderbouwing. Termen als milieuvriendelijk, ecologisch of biologisch afbreekbaar mogen niet worden gebruikt zonder aangetoonde en erkende milieuprestatie die relevant is voor de claim. De claim en de onderbouwing moeten samen verschijnen.
Duurzaamheidskeurmerken die niet op een certificeringssysteem berusten. De richtlijn verbiedt het tonen van duurzaamheidskeurmerken die niet op een certificeringssysteem berusten of die niet door een overheidsinstantie zijn ingesteld. De overwegingen op EUR-Lex zijn duidelijk over wat een geldig systeem vereist: publiek beschikbare voorwaarden, minimale voorwaarden van transparantie en geloofwaardigheid, en objectieve controle op naleving door een derde partij van wie de deskundigheid en de onafhankelijkheid van zowel de eigenaar van het systeem als de handelaar zijn gewaarborgd.
Concreet: een keurmerk dat een bedrijf voor zijn eigen producten heeft gemaakt, voldoet niet, hoe zorgvuldig het ook is opgezet.
Claims over klimaatneutraliteit op productniveau die op compensatie berusten. Claims dat een product klimaatneutraal, CO2-neutraal of gecompenseerd is, wanneer de basis compensatie is en geen reductie, zijn op productniveau verboden.
Niet-geverifieerde toekomstgerichte claims. Milieuverbintenissen over toekomstige prestaties vereisen een uitvoeringsplan en een onafhankelijke verificatie.
Geldt ze voor B2B-aankopen?
Niet rechtstreeks. De richtlijn regelt handelspraktijken van bedrijven tegenover consumenten. Een leveringsrelatie tussen twee bedrijven valt buiten het toepassingsgebied.
Dat is de juiste vaststelling, en daar stoppen de meeste samenvattingen. Twee nuances zijn de moeite waard, omdat ze allebei praktisch gewicht hebben.
Claims reizen mee. Duurzaamheidsclaims steunen op de levenscyclus, en informatie van bovenstrooms over samenstelling, productie en toeleveringsketen belandt geregeld in communicatie richting consument. Wil uw marketingteam een bedrukt product in een campagne duurzaam noemen, dan moet iemand het bewijs voor die claim in handen hebben. In de meeste gevallen ligt dat bewijs bij de leverancier. De verplichting is de uwe; de documentatie is de zijne.
De norm reikt verder dan haar formele toepassingsgebied. De analyse van Eversheds Sutherland (nieuw tabblad) merkt op dat Europese rechtspraak steun biedt aan het gebruik van de vereisten van de richtlijn om te bepalen wat ook in een context tussen bedrijven als misleidende reclame geldt. Dit is een interpretatiepunt en geen vaststaande regel, en het is een punt om aan uw juridisch team voor te leggen in plaats van het in de ene of de andere zin aan te nemen.
En de Green Claims Directive?
De Green Claims Directive was een apart voorstel, en het is niet aangenomen. Elke leverancier die het u voorstelt als een naderende wettelijke deadline, vergist zich.
De volgorde is het kennen waard, omdat de verwarring wijdverbreid is. De Commissie stelde de Green Claims Directive voor in maart 2023. Op 20 juni 2025 kondigde ze haar voornemen aan het voorstel in te trekken, na een oproep van de Europese Volkspartij en de annulering van de laatste trialoogzitting. Het Europees Economisch en Sociaal Comité (nieuw tabblad) publiceerde zijn verslag van de intrekking en de redenering erachter.
Het dossier is niet helemaal gesloten. Latham & Watkins (nieuw tabblad) merkt op dat de positie genuanceerder is dan de krantenkoppen deden vermoeden, en dat het voorstel op het moment van de aankondiging nog steeds voor aanneming vatbaar was. Voorzitters van parlementaire commissies hebben laten weten bereid te zijn de onderhandelingen te hervatten.
Wat buiten kijf staat, is dat richtlijn 2024/825 is aangenomen, recht is, en vanaf 27 september 2026 geldt, wat er ook met het andere voorstel gebeurt.
Twee data, en wat ertussen ligt
| Datum | Wat er gebeurt |
|---|---|
| 28 februari 2024 | Richtlijn (EU) 2024/825 aangenomen |
| 6 maart 2024 | Gepubliceerd in het Publicatieblad |
| 27 maart 2026 | Uiterste datum voor omzetting in nationaal recht |
| 27 september 2026 | De regels worden van toepassing in de hele EU |
Er is geen uitverkoopvenster. Voorraad die vóór de toepassingsdatum is geproduceerd, is niet vrijgesteld van de regels die daarna gelden. Een campagne die in augustus 2026 wordt gedrukt en in oktober 2026 loopt, valt onder het nieuwe kader.
Wat een inkoper er nu al aan kan doen
Het nuttige werk is documentair eerder dan juridisch, en het komt er vooral op neer vroeger te vragen dan u anders zou doen.
- Neem de formuleringen door die u vandaag al gebruikt. Catalogusbeschrijvingen, intranetpagina’s, inlegvellen bij verpakkingen en campagneteksten. Elk milieu-adjectief dat op zichzelf staat, is een kandidaat voor herschrijving. Geregistreerde merken en productnamen zijn niet vrijgesteld van de regels.
- Controleer of elk keurmerk dat u toont op een systeem van een derde partij berust. Een keurmerk dat een leverancier voor zijn eigen gamma heeft gemaakt, voldoet niet aan de norm, hoe geloofwaardig de onderliggende praktijk ook is.
- Vraag leveranciers om certificaatnummers in plaats van logo’s, al bij de offerte. Een nummer kan bij de uitreikende instantie worden gecontroleerd. Een logo kan helemaal niet worden gecontroleerd.
- Kijk hoelang een leverancier erover doet om documentatie te leveren. Dat is de meest onthullende vraag die u kunt stellen, en ze wordt zelden gesteld. Een leverancier die een certificaat dezelfde dag stuurt, had het al. Een leverancier die er drie weken over doet, is iets aan het samenstellen.
- Behandel elke claim van klimaatneutraliteit op een product als een actief risico. Berust de basis op compensatie en niet op reductie, dan valt ze volledig onder het verbod.
Wat dit betekent voor de markt van relatiegeschenken
De richtlijn verhoogt de kost van een niet-onderbouwde claim en laat de kost van een gedocumenteerde claim ongemoeid. Dat is haar volledige commerciële effect, en het bevoordeelt leveranciers die de papieren al in huis hebben.
Voor inkopers is de praktische verschuiving dat het vermogen van een leverancier om snel bewijs te leveren een selectiecriterium wordt in plaats van een bedenking achteraf. Het is een redelijke vraag om vóór een bestelling te stellen in plaats van erna.
Over de grenzen van dit artikel. Het vat publiek beschikbare regelgevende informatie samen en vormt geen juridisch advies. De nationale omzetting verschilt, de richtsnoeren van de Commissie worden voortdurend bijgewerkt, en de interpretatie zal zich via de handhaving ontwikkelen. Komen er milieuclaims voor in uw commerciële communicatie, laat de tekst dan nalezen door een gekwalificeerd raadsman.
Veelgestelde vragen
Wanneer geldt richtlijn (EU) 2024/825?
De regels gelden vanaf 27 september 2026. De lidstaten moesten de richtlijn uiterlijk op 27 maart 2026 in nationaal recht omzetten.
Geldt de richtlijn voor B2B-transacties?
De richtlijn regelt handelspraktijken tegenover consumenten. Ze regelt de levering tussen bedrijven niet rechtstreeks, al belanden claims afkomstig van leveranciers vaak in communicatie richting consument, waar de regels wél gelden.
Is het woord “duurzaam” verboden?
Algemene milieuclaims zijn verboden wanneer ze niet worden onderbouwd door een erkende milieuprestatie die relevant is voor de claim en op hetzelfde medium wordt getoond. Een gepreciseerde en onderbouwde claim blijft toegestaan.
Is de Green Claims Directive aangenomen?
Nee. De Commissie kondigde op 20 juni 2025 haar voornemen aan het voorstel in te trekken. Richtlijn (EU) 2024/825 is een apart instrument, dat wel is aangenomen en vanaf 27 september 2026 geldt.
Mogen wij het duurzaamheidskeurmerk van een leverancier nog gebruiken?
Alleen als het berust op een certificeringssysteem dat voldoet aan de voorwaarden van transparantie en controle door een derde partij uit de richtlijn, of als het door een overheidsinstantie is ingesteld. Een zelf gemaakt keurmerk voldoet niet.
Is er een overgangstermijn voor bestaande voorraad?
Er is geen uitverkoopvenster voorzien. Claims die na de toepassingsdatum worden gemaakt, vallen onder de regels, ongeacht wanneer het product is gefabriceerd.
Bronnen
- Richtlijn (EU) 2024/825, volledige tekst (nieuw tabblad)
- Publicatieblad, pdf-versie (nieuw tabblad)
- Europese Commissie: FAQ over de richtlijn (PDF) (nieuw tabblad)
- EU Retail Platform: samenvatting (nieuw tabblad)
- EESC over de intrekking van de Green Claims Directive (nieuw tabblad)
- Latham & Watkins: analyse van de intrekking (nieuw tabblad)
- Eversheds Sutherland over de B2B-implicaties (nieuw tabblad)
